Međunarodna dimenzija autoritarnog populizma manifestuje se kroz specifičan odnos prema globalnim institucijama i međunarodnoj saradnji. Populisti konzistentno kritikuju međunarodne organizacije kao nelegitimna ograničenja nacionalne suverenosti.

Evropska unija je primarna meta u evropskom kontekstu, a slične kritike usmjerene su prema Ujedinjenim nacijama, Svjetskoj trgovinskoj organizaciji, pa čak i NATO-u. Brexit predstavlja možda najdramatičniji primjer ove logike u akciji, gdje je populistička mobilizacija uspjela izvući Ujedinjeno Kraljevstvo iz Evropske unije unatoč procjenama ekonomske štete. No važno je primijetiti da populistički nacionalizam nije nužno izolacionistički; populistički lideri često grade transnacionalne mreže solidarnosti i uzajamne podrške, stvarajući paradoksalnu situaciju internacionalizma nacionalista.

Za čitav tekst, kliknite ovdje.